ه‍.ش. ۱۳۸۹ بهمن ۱, جمعه

نامه ای تلخ اما دلسوزانه به بالاترین عزیز

بالاترین گرامی! با سلام و احترام و آرزوی پیشرفت تو! اشتباهی کردی که به تضعیف یکی از بال های توانمند مردم ایران ، یعنی بالاترین عزیز انجامید. من کارهای شما رو در اون چند روز که طوفان بستن حساب ها حسابی سهمگین بود، به دقت دنبال می کردم. شما دقیقا مانند یک دیکتاتور تمام عیار، کوچکترین صدای مخالف رو به سرعت سرکوب کردید. نتیجه هم شد این که داغترین لینک 150 امتیاز داره. برای جبران مهاجرت اعضای باسابقه بخش دعوت کاربری رو به شکلی بی سابقه فعال کردید و حالا بالاترین پرشده از سربازان گمنام امام زمان که از کشته شدن ندا و سرنوشت دردناک ترانه موسوی جوک درست می کنند. آقای بالاترین عزیز! در چند روز اخیر در پی توضیح دادن هستید. این حرکت درستی است اما کافی نیست. بالاترین رو نجات بدید. بالاترین می تونه نقش بسیار مهمی در حرکت مردم ایران داشته باشه و شما برای بالاترین بسیار زحمت کشیدید و وقت زیادی اختصاص دادید. چارچوب و اسکلت بالاترین داشت خوب کار می کرد. گمان می کنم که درصدد نظارت های شدید براومدید، اما اینکار بسیار وقت گیر و تقریبا غیرممکن هست. چنین راهی به استبداد ختم می شه. شما هم زمام کار از دستتون در رفت و اتفاقی افتاد که مسلما نهایت خواسته ی کودتاچی ها بود. به شما دوستانه و خیرخواهانه پیشنهاد می کنم از کاربرانی که حسابشون فقط به خاطر اظهارنظر در مورد رفتار بالاترین، به شکلی غیرعادلانه بسته شد، یا کاربران آزاده ای که تحمل دیدن استبداد در بالاترینشون رو نداشتند و از اینجا کوچ کردند، دلجویی کنید تا بالاترین بشه همون بالاترین همیشگی که در خدمت مردم ایران بود. به یاد داشته باشید که در ایران امروز کسانی هستند که جونشون رو برای وطنشون گذاشتند و در گمنامی کشته شدند، ما هراندازه که برای ایران و ایرانی زحمت بکشیم، کارمون ناچیزه و انتظار تشکر و دچار غرور شدن بسیار اشتباهه. ارادتمند، 25 خرداد، کاربر بالاترین

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر